ขี้เมี่ยง นิวส์

ในบรรดาสิ่งมหัศจรรย์ของโลก (กลุ่มสิ่งก่อสร้างโดยฝีมือมนุษย์) อันกระจายอยู่หลายทวีป มีสิ่งก่อสร้างที่ยิ่งใหญ่อลังการมากมาย โบสถ์เซนต์จอร์จ ในเอธิโอเปีย อาจไม่ได้จัดอยู่ในสถานที่ ซึ่งได้รับความสนใจจากนักท่องเที่ยว ติดในรายชื่อแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยม ถึงอันดับต้นๆ แต่อย่างน้อย กระบวนการก่อสร้างในยุคโบราณ ก็ยังมีความน่าสนใจ ไม่แพ้สิ่งก่อสร้างอื่น Lalibela เป็นเมืองในภูมิภาค อัมฮารา ของประเทศเอธิโอเปีย ตั้งอยู่ในเขต ลาสตา และ โซนวอลโลเหนือ เป็นสถานที่ท่องเที่ยว สำหรับโบสถ์เสาหิน หินตัดอันโด่งดัง พื้นที่ทั้งหมดของลาลิเบลา เป็นสถานที่ขนาดใหญ่ และมีความสำคัญ ในด้านอารยธรรมโบราณ ยุคกลาง และหลังยุคกลางของเอธิโอเปีย สำหรับชาวคริสเตียน ลาลิเบลา เป็นหนึ่งในเมืองศักดิ์สิทธิ์ที่สุด ของเอธิโอเปีย และเป็นศูนย์กลางของการแสวงบุญ เอธิโอเปีย เป็นหนึ่งในประเทศแรกๆ ที่รับศาสนาคริสต์ ในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 4 และรากฐานทางประวัติศาสตร์ มีมาจนถึงสมัยอัครสาวก โบสถ์เหล่านี้ มีอายุตั้งแต่ศตวรรษที่ 7 ถึงศตวรรษที่ 13 และตามธรรมเนียม มีอายุย้อนไปถึงรัชสมัยของกษัตริย์ เกเบร เมสเกล ลาลิเบลา ( ราวปี ค.ศ. 1181–1...

โกเบคลี เทเป ( Gobekli Tepe) แหล่งโบราณคดีในจังหวัดซานลิอูร์ฟา ( Sanliurfa) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของ ตุรกี ถูกค้นพบเมื่อกลางทศวรรษ 1990 แล้วสร้างแรงกระเพื่อมครั้งใหญ่ ในแวดวงโบราณคดี และมานุษยวิทยาทันที ทำให้แหล่งโบราณคดีแห่งนี้ เป็นหนึ่งในหลักฐานสำคัญที่สุด ในการศึกษาพัฒนาการ ของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ต่อมา โกเบคลี เทเป ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น “ มรดกโลก ” โดยองค์การยูเนสโกในปี 2018 และเชื่อว่า เป็น “ วิหารแห่งแรกของโลก ” ปี 1995 เคลาซ์ สมิธ ( Klaus Schmidt) ศาสตราจารย์ด้านโบราณคดีชาวเยอรมัน และทีมงานอีกจำนวนหนึ่ง โดยความร่วมมือของพิพิธภัณฑ์ซานลิอูร์ฟา ทำการสำรวจพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของตุรกี ห่างออกไปราว 6 ไมล์ จากเมืองอูร์ฟา ( Urfa) เมืองหลักของจังหวัดซานลิอูร์ฟา พื้นที่แถบนี้ ในอดีตเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาค เมโสโปเตเมียตอนบน หรืออารยธรรมลุ่มแม่น้ำไทกริส-ยูเฟรตีส ( Tigris–Euphrates) 1 ใน 4 อารยธรรม ลุ่มแม่น้ำสำคัญ ของโลกยุคโบราณ การขุดค้นโดยทีมงาน ของศาสตราจารย์ เคลาซ์ สมิธ นำไปสู่การค้นพบโกเบคลี เทเป พวกเขาพบสิ่งปลูกสร้างโครงสร้างหิน ฝีมือมนุษย์ยุคโบราณ ตั้งอยู่บนเนินดินขนาดใหญ่ เส...

“ ปราสาทตาพรหมเก็ล ” (Ta Prohm Kel) เป็นปราสาทแบบ “ อาโรคยศาลา ”    (ĀrogyaŚālā)   ในหรือ “ วลภิปฺราสาท ” (Valabhi prāsādā)   ( ออกเสียงสันสกฤตตามจารึกปราสาทตาพรหม) เป็นปราสาทหลังเล็กที่ตั้งอยู่นอกเมืองพระนครธมทางทิศใต้ ฝั่งตะวันตกใกล้กับมุมคูน้ำปราสาทนครวัด เป็นปราสาทแบบ “ สุคตาลัย ” (Sugatālaya/Chapel of Hospital) หรือ "หอพระ" ( Shrine) ของโรงพยาบาลประจำชุมชนที่อาศัยอยู่โดยรอบปราสาทนครวัดในยุคโบราณ   ปราสาทหลังนี้ สร้างขึ้นด้วยหินทรายทั้งหลัง มีรูปแกะสลักที่สวยงาม ตามแบบศิลปะบายน ทั้งรูปสลักนางอัปสราอันวิจิตร หลากสไตล์ อยู่ตามมุมของผนังเรือนปราสาท จัดเป็นปราสาทแบบอโรคยศาลา 1 ใน 5 แห่ง ประจำเมืองพระนครหลวง ที่เป็นต้นแบบสำคัญของปราสาท ในรูปแบบ/หน้าที่เดียวกัน   ที่หน้าบันด้านหน้า ของปราสาทอาโรคยศาลา ต้นแบบทั้งห้าหลังของเมืองพระนคร จะสลักเป็นรูปของพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร “ โลเกศฺวร อาโรคยศาลี ”   4 กร แสดงอานุภาพบารมี แห่งการบริบาลรักษาโรคร้าย ทั้งทางกายและใจ แวดล้อมด้วยเทพธิดา นางฟ้าบนสรวงสวรรค์ ที่อยู่ในอาการเหาะเหิน โปรยดอกไม้พฤกษามาลัยสาย และเ...