[บทกวี] ความในใจของใครหนอ


 แดดค่ำ ร่ำลา

เวิ้งฟ้า เวิ้งว้าง

ลมหนาว หยอกเอิน

ระบำหญ้า ฤดีใจ

ใบไม้เก่าแก่

ไม่เล่นลม...


เงียบเสียงนกกระจิบ

ใกล้พลบค่ำ

แผ่วผิวปากใครบางคน

ทำนองเพลงเหงาเศร้า


ฉันสบตากับความว่างเปล่า

ปลดปล่อยความรู้สึก

ล่องลอยไป

ณ ที่ใดหนอ...




ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

โบสถ์โบราณเซนต์จอร์จ สร้างจากหิน ตั้งในหลุมลึก 30 เมตร มรดกโลกของลาลิเบล่า (Lalibela) เอธิโอเปีย

ดินแดนล้านนา เมืองเชียงใหม่

ตำนาน เขาอกทะลุ จังหวัดพัทลุง