[บทกวี] เพียงแค่อ่านความว่างเปล่าเท่านั้นเอง

เพียงอ่านความว่างเปล่าก็เท่านนั้น

วาดความคิดจิตวิญญาณผ่านงานศิลป์

ยังไม่สิ้นท่อนถ้อยคำอันล้ำค่า

อาจเรื่องจริงอิงเสแสร้งแต่งมายา

สร้างอัตลักษณ์อักษราร่ายกวี

อาจเพียงความว่างเปล่าบางเรื่องเล่า

อยู่ภายใต้ร่มเงาของนั่นนี่

เปลือกความคิดแตกกระจายไม่เหลือชิ้นดี

ขณะที่อุดมการณ์เริ่มเฉื่อยชา

แม้แต่จินตนาการยังด้านลบ

พอค้นพบก็จบเรื่องอย่างไร้ค่า

อ่านแล้วเขียนเขียนแล้วอ่านกาลเวลา

วกไปวนมาสาระไม่

ตีกรอบครอบโลกอย่างโศกเศร้า

อ่านนิยายน้ำเน่าทั้งเก่าใหม่

ก็ซ้ำซ้ำเดิมเดิมไม่เพิ่มอะไร

สบถหยาบในใจ แม่งเอ้ย...