[บทกวี] เสียงร่ำร้องของคนโซ


ฟังสิ...
เสียงร่ำร้องของคนโซ
จากชายป่าอารยธรรม
เศร้าสร้อยปนเสียงสะอื้น
แม้แต่เจ้านกสันติภาพ
ยังเงี่ยหูฟัง
เหมือนเขาเพรียกหา
เมืองเกิดเก่าแก่
ขณะที่เขา
จ่อมจมอยู่ในโซเซียล
ร้างไร้ความจริงทุกสิ่งอย่าง
"ฉันอยากมีบ้านนอกเป็นของตัวเอง"
เขาใฝ่ฝันเช่นนั้น...

ประเสริฐ ยอดสง่า

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

โบสถ์โบราณเซนต์จอร์จ สร้างจากหิน ตั้งในหลุมลึก 30 เมตร มรดกโลกของลาลิเบล่า (Lalibela) เอธิโอเปีย

ดินแดนล้านนา เมืองเชียงใหม่

ตำนาน เขาอกทะลุ จังหวัดพัทลุง